اين روايت روشن مىكند كه مرجون لامر اللَّه غير از متخلفين است و كار آنها بقيامت مانده است . در روايت ديگرى از امام صادق عليه السّلام نقل مىكند كه آنها قومى از مشركيناند خون مسلمانان را ريختند و بعد اسلام آوردند پس آنهايند مرجون لامر اللَّه و در روايت ديگرى از امام صادق عليه السّلام مستضعفين همان مرجون لامر اللَّه‌اند . « قال عمران سئلت ابا عبد اللَّه عليه السّلام عن المستضعفين قال : هم ليسوا بالمؤمنين و لا بالكفار و هم المرجون لامر اللَّه » . فكر ميكنم كه مراد امام عليه السّلام از مستضعفين همانها نيست كه در آيهء 98 نساء آمده زيرا كه آنها جانب غفرانشان تقويت شده چنان كه گفته شد . رجا : جانب . طرف ( مفردات ، مجمع ) جمع آن ارجاء است * ( « وَالْمَلَكُ عَلى أَرْجائِها » ) * حاقه : 17 . ضمير « ها » به سماء بر ميگردد يعنى ملائكه آن روز در اطراف آسمان هستند اين آيه نظير آنست كه دربارهء قيامت آمده * ( « وَتَرَى الْمَلائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ » ) * زمر : 75 . در « عرج » انشاء اللَّه خواهد آمد كه ملائكه تا روز قيامت در ميان آسمانند و پيوسته بالا ميروند و روز قيامت بكناره هاى آسمان ميرسند . در نهج البلاغه خطبهء اول آمده « ثمّ انشأ سبحانه فتق الاجواء و شقّ الارجاء » ناگفته نماند اين كلمه تنها يك بار در قرآن مجيد آمده است . رحب : وسعت . فراخى * ( « وَضاقَتْ عَلَيْكُمُ الأَرْضُ بِما رَحُبَتْ » ) * توبه : 25 . زمين با آن فراخى بر شما تنگ شد . راغب ميگويد : رحب فراخى مكان است و بطور استعاره بر فراخى شكم اطلاق مىشود مثل رحب البطن و نيز بسعهء صدر اطلاق مىشود و چون گويند : مرحبا و اهلا يعنى مكان وسيعى بيابى . در نهج البلاغه خطبهء 57 آمده « سيظهر عليكم بعدى رجل رحب البلعوم مندحق البطن » پس از من مردى گشاد حلق بزرگ شكم بر شما چيره مىشود » محمد عبده گويد : گفته‌اند مراد از او زياد بن ابيه و بعضى مغيرة بن شعبه و بعضى معاويه گفته است ولى ظاهرا